Woodstock in de Vesting

Datum

Ik ben in Rotterdam geboren en opgevoed met ‘Doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg’, ‘niet lullen, maar poetsen’ en ‘hard voor weinig, maar nooit chagrijnig’. Ik ben opgegroeid in het Ouwe Noorden in Rotterdam en daar gunde iedereen elkaar wat, respecteerden we elkaar en was er geen ruimte voor kapsones.

Als ik nu soms dichtbij en soms van afstand kijk hoe onze maatschappij en de politiek steeds meer worden gedomineerd door scoringsdrang en polarisatie dan verlang ik toch zo terug naar de ‘woodstocksfeer’ van de jaren zestig van love, peace and happiness. In de politiek waren er nog echte idealen en respect en als je problemen met je buren had, dan ging je gewoon even bij elkaar langs en praatte je het onderling uit  En er was respect voor de politie en hulpverleners.

Hoe anders gaat dat nu te veel en te vaak. Van onderling respect is soms weinig sprake, zowel in de fysieke buurt als op de sociale media. Iemand die een andere mening verkondigt, wordt direct neergezet als asociaal en voor alles wat los en vast zit uitgemaakt. En diegenen die nog vertrouwen hebben in de politiek of hun medemens worden weggezet als ‘niet wakker’. Het onderlinge wantrouwen druipt er soms vanaf. En natuurlijk is de politiek, zowel landelijk als lokaal er ook een oorzaak van dat men het vertrouwen in de instituties is kwijtgeraakt. Maar zoals het zo vaak gaat, is er dan soms nog maar weinig ruimte voor de nuance. De meeste politici en medemensen zijn namelijk wel betrouwbaar. Het is helaas altijd maar een kleine groep die het verpest voor de veel grotere groep die wel van goede wil is.

Ik zie de laatste tijd ook in de Hellevoetse samenleving en op de sociale media steeds meer polarisatie plaatsvinden tussen onze inwoners onderling. Ik roep u via deze column daarom dan ook op om meer naar elkaar te luisteren en niet direct te oordelen of te veroordelen. Maar elkaar in ieders waarde te laten. Wij als lokale politici moeten daar natuurlijk ook ons steentje aan bijdragen door onze besluiten beter te communiceren, uit te leggen en met onze inwoners in gesprek te gaan. Misschien kunnen we de Vestingdagen dan in het vervolg omdopen tot ‘Woodstock in de Vesting’ met natuurlijk een gastoptreden van Duncan Laurence.

Dick Bosgieter

meer
nieuws